بهار ِآرزو ...

 

 

۲۹اسفند

۱ روز تا ،

 اولین     بهار ِ با تو بودن     باقیست ...

 

                  

 

                              تا بهار دلنشين آمده سوي چمن

                              اي بهارآرزو برسرم سايه فکن

 

 

دل نوشت ۷ اسفند ۸۵ :

      نفس عمیق بکش !

             چه بوی بهار نارنجی !

 

 

   دل نوشت ۸ اسفند ۸۵ :

           یعنی چی اون وقت ؟ !

                  تا اومدیم بوی بهار نارنجو نفس بکشیم این برف چی بود ؟ ییهو !

                                  

 

   دل نوشت ۹ اسفند ۸۵ :

          شمارش معکوس راه انداخته ای ؟ !

                 حول حالنای تو عاشقی ست ، عاشقی کن  !

     

 

     دل نوشت ۱۰ اسفند ۸۵ :

            آب زنید راه را هین که نگار می رسد

                    مژده دهید باغ را بوی بهار می رسد

 

 

      دل نوشت ۱۲ اسفند ۸۵ :

           وقتی تـو هی زلالی مثل چشمه،

                 وقتی مـن با اومدن بهار هی دیوونه تر می شم ،

 خودت قضاوت کن ! کی وقت میشه بیام دل نوشت ۱۱ اسفند رو بنویسم ؟ تا وقتی چشمای مهربون تو هست و من هی وقت کم میارم تا بهشون زل بزنم !

                                 چه بوی یاسی !

  

 

    دل نوشت ۱۳ اسفند ۸۵ :

          از اون پایین تا برسم به این بالا بالا ها خیلی راهه !

                  دستمو می گیری ؟

 

 

    دل نوشت ۱۴ اسفند ۸۵ :

           من بی بهانه دوستت داشتم ! تا تو بهترین بهانه زندگیم شدی !

                  و  عشق ،

                        به همین سادگی ست !

 

 

     دل نوشت ۱۵ اسفند ۸۵ :

              كسي نيست،

                      بيا زندگي را بدزديم !

 

 

       دل نوشت ۱۶ اسفند ۸۵ :

              سلامی به حافظ کردم جواب این گفت :

                        رسید مژده که آمد بهار و سبزه دمید

                                وظیفه گر برسد مصرفش گلست و نبید 

 

 

  اینو !

      دل نوشت ۱۷ اسفند ۸۵ :

           سلامتی باغبونی که زمستونشو از بهار بیشتر دوست داره ...

                سلامتی تو ...

                       به همین سادگی !

 

 

  کاخ نیاوران امروز

     دل نوشت ۱۸ اسفند ۸۵ :

          جمعه ساعت ۱۹:۴۵ ،

                 این غذا درست کردن زیادم سخت نیستا  !  

 

 

          دل نوشت۱۹ اسفند ۸۵ :

               با تاخیر ...

                     رنگ سبز ساقه شبدر بهار را سبزتر کرده ...

                             ( مهربان استاد جناب آقای شریفیان )

 

 

     دل نوشت ۲۰ اسفند ۸۵ :

             هرچی آرزوی خوبه مال تو ...

 

 

              

          دل نوشت ۲۱ اسفند ۸۵ :

                                                            

                                       How you are            

                        The deepest meaning in my life           

                          عمیق ترین معنای زندگی من !

  

        دل نوشت ۲۲ اسفند ۸۵ :

             بهار ،

                  در انتظار قدمهای تو ،

                         باران چه بیتاب شده !

 

    دل نوشت۲۳ اسفند ۸۵ :

          بیا برای خدا گل بفرستیم !

                                      نیلوفرانه !

 

      دل نوشت ۲۴ اسفند ۸۵ :

           چه طلوعی !

                  من ،

                       عـشق را

                               در  چشمانت دیدم !

                                     و خـدا به هردوی ما خـنـدیـد !

                                             و   من ،  عـاشق تر   شدم !

                                                      ســلـام خـــورشـــيـــد ...    

 

   

   دل نوشت  ۲۵ اسفند ۸۵ :

      مثل آفتاب اگه بر من نتابی سردم و بی رنگم !

 

        

    دل نوشت  ۲۶ اسفند ۸۵ :

            خدایا شکرت ...

 

                                   ...  ۹۶٪  تا بهار ِ آرزو 

۲۷ و ۲۸ اسفند را عازم آبهای همیشه آبی خلیج فارس ، جزیره کیش هستیم ...

بندر عباس ، بندر لنگه ، کیش

 

                                   ...  ۹۶٪  تا بهار ِ آرزو 

 

دل نوشت  ۱ فروردین ۸۶ :

 

                                          

 

 

 

نوشته شده توسط بهار ِآرزو در دوشنبه 7 اسفند1385 ساعت 8:40 موضوع | لينک ثابت

 

تماشا مرو ! نک تماشا تویی

       جهان و نهان و هویدا تویی

             چه اینجا روی و چه آنجا روی

                    که مقصود از اینجا و آنجا تویی

                           به فردا میفکن فراق و وصال

                                   که سر خیل ِ امروز و فردا تویی

             ز آدم بزایید حوا و گفت

                   که « آدم تو بودی و حوا تویی »

                          ز نخلی بزایید خرما و گفت

                              که « هم دخل و هم نخل خرما تویی »

                                    تو درمان غمها ز بیرون مجو

                                           که پازهر و درمان ِ غمها تویی

                                                 اگر تا قیامت بگویم ز تو

                                                         به پایان نیاید ،سر و پا تویی

 

 

نوشته شده توسط بهار ِآرزو در یکشنبه 6 اسفند1385 ساعت 8:29 موضوع | لينک ثابت