تبليغاتX
بهار ِآرزو ...
 

آوای عشق ...

 

مجنون که می شوی ، لیلی شدن را کم می آورم ...

   آوای دلت را با کدامین ساز عاشقی می شود نواخت ؟

      بند بند وجودم تار می شود ، دلم  به لرزه می افتد !  لیلی شده ام ؟

 

 

 

                                                                                        بهار

 


 

نوشته شده توسط بهار ِآرزو در یکشنبه 30 مهر1385 ساعت 20:41 موضوع | لينک ثابت


...

 

 خوشبختی

...

 

 دیالوگ :

A - گل همیشه بهار

B - مثل چشمه زلال

                ...

                                                                                                 بهار

 


 

نوشته شده توسط بهار ِآرزو در پنجشنبه 27 مهر1385 ساعت 19:23 موضوع | لينک ثابت


ضیافت ...

 

چه ضیافتی می شود بودن ِ من و تو ...

من تو را می خوانم ... تو مرا اجابت می کنی ...

من و تو یی ِ زیر باران ... چه ضیافتی ! چه شوری ...

اشکهایم زیر باران گم می شود ... تو اما گل اشکهایم را می چینی ...

و من نگاهت را میدزم ... تو به من لبخند می زنی ... من عاشق لبخندت می شوم ...

 

تا تو باشي تمام شبهايم قدر است ...

قدر است

 قدر

 ...

نگاهم کن ...الهی

می خواهم نگاهم کنی

می خواهم لبـخنـد بـزنـی

می خواهم عـاشـقـت شوم

 

 

دل نوشت :

        چون همه جان روید و دل ، همچو گیا ، خاک درت

                          جان و دلی را چه محل؟ ای دل و جانم که تو یی

 

                                                                                          بهار 

 


 

نوشته شده توسط بهار ِآرزو در دوشنبه 24 مهر1385 ساعت 19:9 موضوع | لينک ثابت


یا رب ... یا رب ... یا رب ...

 

          ما انا یا رب ...

                 ما انا یا رب ...

                    ما انا یا رب ...

                                                   

 

دل نوشت :

تو نه چنانی که منم ، من نه چنانم که تویی

تو نه برآنی که منم ، من نه برآنم که تویی

من همه در حکم توام ، تو همه در خون منی

گر مه و خورشید شوم ، من کم از آنم که تویی

با همه ، ای رشک ِ پری ، چون سوی من بر گذری

باش ، چنین تیز مران ، تا که بدانم که تویی

دوش گذشتی ز درم ، بوی نبردم ز تو من

کرد خبر گوش مرا جان و روانم که تویی

چون همه جان روید و دل ، همچو گیا ، خاک درت

جان و دلی را چه محل؟ ای دل و جانم که تویی

چون تو مرا گوش کشان بردی از آنجا که منم

بر سر آن منظره ها هم بنشانم که تویی

مستم و تو مست ز من،سهو و خطا جست ز من

من نرسم ، لیک بدان هم تو رسانم که تویی

زین همه خاموش کنم ، صبر و صَبر نوش کنم

عذر  ِ گناهی که کنون گفت زبانم که تویی

 

                                                                                              بهار


 


 

نوشته شده توسط بهار ِآرزو در جمعه 21 مهر1385 ساعت 12:30 موضوع | لينک ثابت


انا انزلناه فی لیله القدر ...

 

 

آن شب قدري كه گويند اهل خلوت امشبست

                 يا رب اين تاثير دولت در كدامين كوكبست 

                          تا بگيسوي تو دست ناسزايان كم رسد

                                 هر دلي از حلقه اي در ذكر يا رب ياربست

كشته چاه زنخدان توام كز هر طرف

                 صد هزارش گردن جان زير طوق غبغبست

                           شهسوار من كه مه آيينه دار روي اوست

                                 تاج خورشيد بلندش خاك نعل مركبست

عكس خوي بر عارضش بين كافتاب گرم رو

                  در هواي آن عرق تا هست هر روزش تبست

                            من نخواهم كرد ترك لعل يار و جام مي

                                  زاهدان معذور داريدم كه اينم مذهبست

اندر آن ساعت كه بر پشت صبا بندند زين

                  با سليمان چون برانم من كه مورم مركبست

                               آنكه ناوك بر دل من زير چشمي ميزند

                                       قوت جان حافظش در خنده زير لبست

 

دل نوشت :

یا علی ،

ذکر نامت مرهم  ِ زخم روزگارم شده ...

مظهر عدالت ، علی ، دلم از بی عدالتی چاه می خواهد ...

مددی فرما ...

                   « یا علی »

 

                                                                                  بهار

 


 

نوشته شده توسط بهار ِآرزو در چهارشنبه 19 مهر1385 ساعت 18:47 موضوع | لينک ثابت


زندگی ...

 

و آغـاز چنين است :

        بيـا دوست بـداريـم ...

 

دلبرانه

 

دل نوشت :

ساده بگم ؟

پاييزو ببين !

پشت هر سبز شدن و شکوفه زدن ، زرد شدن و افتادن و رفتنه ...

شايد دو روز ... شايد يه روز ... شايد لحظه اي بعد ... پاييز بیاد ...

بيا دوست داشته باش همين يه لحظه زندگي رو ...

تـولـد زندگي مبـارک ...

        به همین سادگی ...

 

....

 

 

                                                                                                        بهار
 


 

نوشته شده توسط بهار ِآرزو در سه شنبه 18 مهر1385 ساعت 20:30 موضوع | لينک ثابت


در پی دلدار ...

 

 بسم الله الرحمن الرحیم ...

تبارک الذی بیده الملک و هو علی کل شی قدیر  ...

                                               و هو علی کل شی قدیر  ...

                                               و هو علی کل شی قدیر  ...

 

 

 دل نوشت :

  ای دل اگر عاشقی در پی دلدار باش

                           بر در دل روز و شب منتظر یار باش

 

 

                                                                                        بهار

 


 

نوشته شده توسط بهار ِآرزو در چهارشنبه 12 مهر1385 ساعت 21:19 موضوع | لينک ثابت


الهی ...

 

 

روزگاری او را می جستم 

خود را می یافتم ،

اکنون خود را می جویم

 او را می یابم ،

ای حجت را یاد و انس را یادگار ،

چون حاضری این جستن را به چه کار ؟

الهی !

 یافته می جویم ، با دیده ور می گویم ،

که دارم چه جویم ، که می بینم چه گویم ،

شیفته این جست و جویم،

 گرفتار این گفت و گویم ،

ای پیش از هر روز و جدا از هر کس ،

مرا در این سور هزار مطرب نه بس .

 

« مناجات نامه خواجه عبدالله انصاری »

 

دل نوشت :

خدایا رها می سازم خویش را تا در پناه تو آرام بگیرم ...

                      تنهایم مگذار ...

به تو می سپارم این کودک نو پا را ...

                  رها ... رها ... رها

                           من

 

 

                                                                                        بهار

 


 

نوشته شده توسط بهار ِآرزو در شنبه 8 مهر1385 ساعت 20:21 موضوع | لينک ثابت


یادمان باشد ...

 

SohrabSepehri.com

 

يادمان باشد زندگي رسم خوشاينديست ...

يادمان باشد در نبنديم به روي سخن زنده تقدير ...

يادمان باشد مرگ مسئول قشنگي پر شاپرك است ...

يادمان باشد بگذاريم كه احساس هوايي بخورد ...

يادمان باشد تنها هستيم ...

ماه بالاي سر اين تنهايي است ...

 

دل نوشت :

کاش می شد یادمون نره

                      میشه هر ثانیه از زنده گی رو زندگی کرد ...

                      میشه دوست داشت همه دوست داشتنیهای دنیا رو  ...

                      میشه فرصت بخشیده شدن رو از کسی نگرفت ...

کاش می شد یادمون نره 

                      آسمون آبیه ،

                      خورشید گرمه ،

                      زندگی جاریه ...

کاش می شد یادمون نره 

                       میشه گاهی مهربون بود ...

                                               مهربون

                                                مهربون

                                                                                      بهار

 


 

نوشته شده توسط بهار ِآرزو در سه شنبه 4 مهر1385 ساعت 21:7 موضوع | لينک ثابت